30 maart 2019: Zangdag gregoriaans

Laeta dies: een feestdag

Wie een tekst voordraagt, benadrukt bepaalde woorden, wacht soms even en versnelt dan weer. In het gregoriaans gebeurt hetzelfde. Het is – zou je kunnen zeggen – spraakkunst voor zangers. De muziek staat geheel in dienst van de tekst en geeft het woord als het ware vleugels.

Maar hoe doe je dat?

Deze zangdag wordt een ontdekkingstocht naar van de relatie tussen woord en toon in het gregoriaanse repertoire. Er zullen meerdere links worden gelegd naar de bedevaart die voor het najaar van 2019 gepland staat.

Programma
9.30 Ontvangst met koffie/thee
10.00 Opening door Han Akkermans, voorzitter Commissie voor Liturgische Muziek
10.05-11.05 Gezamenlijke workshop o.l.v. Wilko Brouwers 11.15-12.15 Keuze uit drie workshops:

  1. Voor beginners, hoe is het gregoriaans ontstaan en hoe lees en zing je het gregoriaanse notenschrift. Docent: Jan Schuurmans.

  2. Gregoriaans als volkszang. Al zingende vanuit de bundels Gezangen voor Liturgie, Graduale Simplex en Graduale Romanum kijken we naar de praktische mogelijkheden van het Gregoriaans in de huidige liturgie. Docenten Frans Bullens en Han Akkermans.

  3. Voor degenen die al enige ervaring hebben met het gregoriaans: een verdieping van de uitvoeringswijze. Docent: Wilko Brouwers.

12.15 Lunch
13.00u. Gezamenlijke workshop
14.00u. Afsluiting

Plaats:
Michaelkerk
Hooghout 67
4817 EA Breda

Organisatie:
Commissie voor Liturgische Muziek ‘Sint-Gregorius’ en het Sint Franciscuscentrum, centrum voor geloofsverdieping en vorming van het bisdom Breda.

U kunt zich aanmelden door uw gegevens vóór 21 maart 2019 te mailen naar: opgave@sintfranciscuscentrum.nl (onder vermelding van uw stemsoort en keuze workshop) of telefonisch T 076 – 52 23 444 (tussen 8.30 – 12.30 uur).

De deelnemersbijdrage is slechts € 10, – per persoon. Hiervoor ontvangt u koffie en een bescheiden lunch. U kunt dit bedrag storten op: NL 57 RABO 0315 9852 59 t.n.v. Bisdom van Breda, inzake Liturgische Muziek te Breda. met vermelding van ‘Zangdag 2019’.

Bij betaling voor meerdere deelnemers graag de namen van de deelnemers doorgeven aan: jam.van.loenhout428@gmail.com

Zangavond koorkring Zeeuws-Vlaanderen

Jaarlijks organiseert Koorkring Zeeuws-Vlaanderen in de maand mei een zangavond in één van de kerken  van de drie parochies in Zeeuws-Vlaanderen.
Thema van de zangavond is dit jaar: ‘Wanneer ik door de velden ga….’. Lofprijzing van de Heer.

Als Gods volk zijn we onderweg, wandelen we langs de wegen van zijn koninkrijk, langs velden die ons voedsel geven. Daar willen we God danken en eren. In bundel ‘Zingt Jubilate’ zijn er liederen opgenomen met als thema lofprijzing, uit die liederen hebben we een selectie gemaakt die we tijdens de zangavond gaan instuderen.

De zangavond gaat door op vrijdag 25 mei 2018 in de H.H. Filippus en Jacobuskerk te Koewacht van 19.30 uur tot ca. 21.30 uur. Vanaf 19.00 uur staat de koffie/thee klaar en rond de klok van 20.30 uur lassen we een korte pauze in.

De zangavond staat ook dit jaar onder leiding van Ignace Thevelein en Marcel Mangnus.
Ignace Thevelein is verantwoordelijke voor kerkmuziek in het Belgische bisdom Brugge en bestuurslid van Koor en Stem. Daarnaast maakt hij deel uit van de redactie van ‘Zingt Jubilate’, de zangbundel die we dit jaar gebruiken voor de liederen.
Marcel Mangnus is organist van de Sint Willibrordusbasiliek te Hulst en adviseur van het koorkringbestuur.

Tijdens de zangavond zullen liederen ingestudeerd worden die iedereen in eigen parochie/geloofsgemeenschap kan gebruiken. De avond is dus uitermate geschikt om uw repertoire uit te breiden. Voor de deelnemers zijn er geen kosten verbonden aan de avond.

Graag vernemen wij uiterlijk woensdag 23 mei hoeveel leden er van uw koor/parochie zullen deelnemen aan de zangavond. Opgave via het e-mailadres van de koorkring.

Locatie: Kerkplein 2 – Koewacht
Aanvang: 19.30 uur
de kerk is open vanaf 19.00 uur

Basisrepertoire en/of volkszang

Zangdag diocesane Commissie voor Liturgische Muziek
24 februari OLV kerk Roosendaal
Inleiding door Han Akkermans

Samen kunnen zingen is in de kerk een groot goed. Het gaat er in de liturgie immers om dat we niet alleen luisterend en kijkend aanwezig zijn, maar deelnemers worden. De gezamenlijke zang is bij uitstek een middel waarin geloof wordt beleefd en gemeenschap wordt gesticht. Samenzang veronderstelt muziek die toegankelijk is en van goede kwaliteit is, zowel de tekst als de melodie. Wat dat betreft is er een grote keuze denkbaar. Welke criteria hanteren we bij de keuze van het basisrepertoire, welke plaats geven we het in onze liturgie, hoe houden we de bekende en eenvoudige gezangen fris en levendig? Deze vragen houden ons bezig tijdens de diocesane Zangdag.

Het valt op dat in de wervende folder voor deze diocesane zangdag twee termen gebruikt worden: basisrepertoire en volkszang. Vraag is of ze elkaar helemaal dekken. We zijn er in de DCLM (Diocesane Commissie voor Liturgische Muziek) niet helemaal uitgekomen. Dat hoeft ook niet. Bij wijze van grap zei een van de leden dat hij de zestiende-eeuwse Missa Papae Marcelli van Palestrina basisrepertoire vond. Dat moge zo zijn, het zal nooit volkszang worden! En wat denkt u van de Matteüs Passion: zo ongeveer basisrepertoire in onze Nederlandse muziekcultuur. Het kabinet is er op Goede Vrijdag in de Grote Kerk van Naarden bij aanwezig in een quasi-liturgische zetting. Toch ook niet echt volkszang. Hoewel, de melodieën van de koralen zouden we zo kunnen meezingen.

Men zegt wel eens dat het Tweede Vaticaans Concilie de liturgie en daarmee de kerkzang heeft teruggegeven aan het de gemeenschap, aan het verzamelde volk Gods. Vóór die tijd was de gemeenschap eeuwen lang eerder kijker en toehoorder van wat zich op het priesterkoor afspeelde. Sinds Vaticanum II is de liturgie en de kerkzang iets van en voor alle mensen in de kerk: voorganger en assistenten, lectoren en acolieten, koorzangers en niet in het minst de verzamelde gemeenschap als geheel. Maar blijft dit zo? Is dat een verworvenheid die niet meer verdwijnt of kan die weer verdwijnen.

Een voorbeeld uit de praktijk: onlangs was ik aanwezig bij de uitvaart van een priester. Een volle kerk, met veel kerkbetrokken mensen, een indrukwekkende viering. Wat gebeurde er muzikaal? De requiemmis: Introitus Requiem, Kyrie, Sanctus, Agnus dei, Lux aeterna, In paradisum , Licht dat ons aanstoot, Blijf mij nabij, Ave Maria van Schubert, Panis Angelicus van Franck, Pie Jesu van Fauré. Maar ondanks de volle kerk met veel ‘kerkmensen’ van wie een groot gedeelte vertrouwd was met het repertoire en in staat was mee te zingen, werd alles gezongen door een soliste. Prima stem en begeleiding overigens, maar er was geen enkele uitnodiging om mee te zingen. Ik ga het niet helemaal analyseren wat er gebeurde maar het gaf me wel te denken over de toekomst van de volkszang.

Uit de eerste eeuwen van het christendom weten we dat met name het zingen van hymnen en liederen als heel waardevol werd beleefd. Van Ambrosius, bisschop van Milaan (eind vierde eeuw), weten we dat hij teksten schreef die op eenvoudige melodieën gezongen werden en een krachtig middel waren voor catechese en gemeenschapsvorming. Er zijn verhalen dat het gezang zo indrukwekkend was dat passanten buiten de kerken ervan onder de indruk waren. Een aantal van die melodieën zingen we nog : ‘Wij treden biddend in uw licht’ (GvL 558). De oudste stukken van het Gregoriaanse repertoire zijn ook bedoeld en geschikt om makkelijk mee te zingen (Kyrie eleison!). We zullen daar vanmiddag bij stilstaan.

In de loop der eeuwen werd de actieve deelname aan de liturgie meer en meer geconcentreerd op het priesterkoor. Dat was vaak nog afgeschermd door een groot koorhek. De mensen in het schip mochten kijken en luisteren, knielen, staan en zitten en, heel soms, meezingen, misschien bij de litanieën (ora pro nobis, Te rogamus audi nos). Naast de liturgie ontstond er wel een genre geestelijke volksliederen: Marialiederen, Kerstliederen, ook Passie- en Paasliederen. Maar die werden buiten de eigenlijke liturgie gezongen, in preekdiensten, bij processies, bedevaarten, misschien ook thuis. De Reformatie herontdekte het belang en de kracht van de samenzang, de volkszang.

In de Lutherse traditie ontstond er een rijk kerkmuzikaal leven: volkszang, koorzang, cantates, liturgische orgelmuziek. In de calvinistische traditie was het een en al soberheid: aanvankelijk geen orgelmuziek, geen liederen, alleen maar psalmen die traag gezongen moesten worden. Het orgel raakte ook in deze kerken ingeburgerd in de eredienst, maar de zang beperkt vaal tot traag, onritmisch psalmgezang op hele noten.In de katholieke kerk kwam er op het einde van negentiende eeuw verandering in de waardering van de kerkmuziek.

De muziek in de grote kerken en kathedralen was in de achttiende en begin negentiende eeuw steeds meer gaan lijken op operamuziek (concertmissen): met veel instrumentalisten en solisten. Muzikaal heeft dit prachtige producten opgeleverd, denk aan de missen van Haydn, Mozart en vele anderen.
Maar vanaf ca. 1900 werd meezingen steeds belangrijker geacht. Ik denk dat de verbetering van het onderwijs hierin een grote rol heeft gespeeld. De kerkgangers waren immers geen alfabeet meer en wilden met een missaal in de hand de Mis meevieren en ook wel meezingen.

Het is interessant te zien dat de kerkboeken zich van 1850 tot 1920 ontwikkelen van meditatie- en gebedenboeken tot echt liturgische boeken. Aanvankelijk stonden er meditaties die je kon gebruiken tijdens de verschillende onderdelen van de Mis (voorbereidende gebeden, Gloria, de lezingen, de offerande, de Canon, de communie van de priester, etc.) Vanaf 1880 komen er in Duitsland zogenaamde volksmissaals op de markt, aan het begin van de twintigste eeuw in België (Affligem, Brugge). Die laatst worden ook in Nederland gebruikt. Die Missaals waren een populair cadeau bij de plechtige communie. Later kwamen er missaaltjes voor de eerste communicanten, vaal geïllustreerd met foto’s of tekeningen. Mettertijd kwamen er in die Missaals ook delen met muzieknotatie. Dit alles met het doel om de kerkgangers actief te betrekken bij de viering van de Mis. Deze beweging door liturgische vorming in de parochies: met name de Norbertijnen, maar ook hier in Roosendaal in deze Redemptoristenkerk was een actief liturgisch apostolaat. Er werd gestimuleerd dat de gemeenschap de vaste gezangen zong. Pater Haagh CssR (bekend van zijn Ave Maria) heeft hier gewerkt en de liturgische functie van de koor- en volkszang gestimuleerd.

Muzikaal gezien werd de actieve deelname aan de liturgie inderdaad bevorderd door de herleving van het Gregoriaans. Het klinkt misschien vreemd, maar de ‘herontdekking’ van het Gregoriaans rond 1900 heeft de actieve rol van de gewone kerkganger als zanger bevorderd. De kerkkoren vonden dat aanvankelijk benden hun waardigheid, ze bleven het liefst hun Missen in operastijl uitvoeren, waaraan de gemeenschap part nog deel had. Dankzij de vaste gezangen in het Gregoriaans die vanaf het begin van de twintigste eeuw ook door het volk werden meegezongen, werd er niet meer alleen gezongen aan het altaar door de priester en op het oksaal door het koor, maar ook in het schip door de verzamelde gemeenschap.

Ik herinner me dat in een eenvoudige dorpskerk van mijn jeugd, met een middelmatig herenkoor (de plaatselijke boeren met het hoofd van de meisjesschool als dirigent-organist) de zondagse kerkgangers verschillende Gregoriaanse missen kenden, de eerste mis (de Paasmis), uiteraard de 8e , maar ook wel de 11e en de 15e en niet alleen Credo 3 maar ook Credo 1. Dat was ons basisrepertoire. Met de vernederlandsing van de liturgie vanaf 1965 werd dat basisrepertoire snel uitgebreid. Er kwam een gemengd koor, een jongerenkoor. De liederen en psalmen van Huub Oosterhuis getoonzet door Bernard Huijbers, gingen er in als koek. Iedere week was er iets nieuws en daarmee ontstond in de loop van enkele jaren een muzikaal basisrepertoire dat heel breed gekend en gezongen werd.

Dat kon ook omdat er toen nog en zeer regelmatige kerkgang was van jong en oud. Men hoorde ieder weekend kerkmuziek en dat werd snel eigen. Daarnaast werden veel oude melodieën uit de Reformatie en uit de oude volkszang voorzien van teksten van hedendaagse dichters: denk aan ‘Christus, Gij Heer van alle dingen’, melodie Lyon 1548 of ‘Gedenken wij dankbaar de daden des Heren’ op een Nederlandse melodie melodie van Valerius’ Gedenkklank ‘Wilt heden nu treden’. Daarmee is in een bestek van naar schatting een tiental jaren (1965-1975) een flink basisrepertoire opgebouwd, waaruit we nog steeds putten.

Ik heb de indruk dat die ontwikkeling van een basisrepertoire, geschreven en uitgevoerd voor koor en kerk (Huijbers: ‘voor podium en zaal’) op een geven moment wel dunner geworden is. Ik vroeg me af wat daarvan de oorzaken zijn. Ik noem hier een paar elementen die de praktijk van de volkszang bedreigen en belemmeren:

  • Verminderde kerkgang: die is sinds 1965 dramatisch teruggelopen. Gevolg is dat de kennismaking met het kerkelijk repertoire fragmentarisch is geworden. Men wordt er niet meer vertrouwd mee gemaakt.
  • De rol die de koren voor zichzelf opeisten. Volkszang vinden ze vaak niet interessant. Er is ook kerkmuziek geschreven, die ook in het Nederlands, behoorlijk wat oefening vereist en boven het niveau gaan van een gemiddeld kerkkoor.
  • Wellicht is ook het idee van een viering waar iedereen, van jong tot oud aan deelneemt, losgelaten. Er is een waaier van vieringen: gezinsvieringen (in vele gevallen kindervieringen), jongerenvieringen, seniorenvieringen, Latijnse Hoogmis, Gregoriaans Mis.

Daarnaast zijn er elementen die de rol van de volkszang kunnen bevorderen en die we daarom moeten stimuleren en waar we attent op moeten zijn:

  • Eerst de hand in eigen boezem steken. Zingt de voorganger zelf mee? Of is hij met andere dingen bezig: het tellen van de kerkgangers, zijn papieren aan het ordenen voor het volgende onderdeel van de liturgie? Verwijst de voorganger in zijn openingswoord of overweging naar teksten die gezongen zijn? Kijkt hij of zij naar de dirigent als die probeert de gemeenschap in beweging te krijgen?
  • Verwaardigt de dirigent zich naar de gemeenschap te keren en nodigt hij door mimiek en gebaren uit om te zingen?
  • Is de organist in staat de zang van de gemeenschap goed te begeleiden, te steunen en te stimuleren, zonder die te overstemmen?
  • Is de plaats van het koor zo dat het een zichtbaar deel van de gemeenschap is of staat het koor boven of tegenover de gemeenschap. (De plaatselijke omstandigheden van het gebouw zijn uiteraard verschillend). Laat het koor zien dat ook het luistert en meebidt en daarmee tot de gemeenschap behoort, maakt het koor de bewegingen mee van de gemeenschap of heeft het een eigen orde van dienst, waarmee het zich onderscheidt van het volk in het schip: denk aan staan en zitten.
  • Heeft de gemeenschap toegang tot de tekst en eventueel de muzieknoten? Is er goed materiaal: zangbundels, liturgieboekjes.
  • Maakt de dirigent van de gelegenheid gebruik om 5 minuten vóór de viering even te oefenen. Als ik een suggestie mag doen: van 10 tot 5 minuten vóór aanvang van de viering samen zingen, daarna enkele minuten rustige concentratie eventueel met mooi orgelspel (dat toch meer wil zijn dan muzikaal behang!)

We gaan vandaag veel zingen. Daarom houd ik op met praten en al helemaal niet met het geheven vingertje. Dat laat ik aan de dirigent over!
Han Akkermans

Enthousiaste zangers en zangeressen koorkring Gilze traden op in Rijen

Gevarieerd zangprogramma door koren uit Alphen, Baarle-Nassau, Chaam, Ulicoten, Riel, Molenschot en Rijen op 13 april 2018

De koren uit Chaam en Ulicoten onder leiding van Danny Pals.

Tegen 19.00 uur waren alle deelnemers verzameld in de parochiekerk van Rijen.
Plaatsnamen gaven aan waar de koorleden plaats konden nemen. O.l.v. Piet den Besten met Theo van Beuningen achter het orgel werd er ingezongen. We repeteerden de gezamenlijke liederen: ‘Intochtslied’ en ‘De Geest des Heren’. Van dit laatste lied werden couplet 2 en 3 vierstemmig uitgevoerd. Bezoekers die kwamen luisteren konden ook meezingen bij de uitvoering. Bij het klinken van de bel werd het eerste lied ingezet door iedereen.

Mevr. Colet van Gerven, onze voorzitter, heette daarna iedereen hartelijk welkom, speciaal de aanwezige pastores en afgevaardigde van het bisdom. Zij vertelde dat de koorkring in 2020 honderd jaar bestaat en dat we vast van plan zijn in onze eigen parochies de vieringen op te blijven luisteren naar beste kunnen en als koorkring Gilze contact te blijven houden met elkaar. We zijn er trots op dat we één van de weinige koorkringen zijn, die nog bestaan en goed functioneren. De voorzitter bedankte het organiserend koor van Rijen voor de voorbereidingen en de parochie H. Geest voor het beschikbaar stellen van de kerk in Rijen. Daarna wenste zij alle koren heel veel succes toe.
De spits werd afgebeten door gastkoor Rijen o.l.v. Piet den Besten samen met Molenschot. Zij brachten Nederlandstalige liederen ten gehore, waaronder ‘De Geest van God waait als een wind’ van G. Voorhoeve. Daarna volgde het St. Ceciliakoor uit Baarle-Nassau met Nederlands-, Duits- en Engelstalig repertoire. Deze drie liederen werden op de piano begeleid door Frank van Nimwegen. Als laatste lied klonk het indrukwekkende ‘There’s a wideness in God’s mercy’ van Maurice Beven. Het parochiekoor van Alphen o.l.v. Corné Pijnenburg vertolkte o.a. ‘psalm 47’ en ‘Haec dies’ van Caudana. Het parochieel zangkoor uit Chaam zong o.a. Regina coeli van Lotti. Ulicoten en Chaam brachten samen het ‘Alleluia, laat ons juichen voor onze God’ van Gabrieli ten gehore. Dat was een lied geschreven voor dubbelkoor. Beide koren staan o.l.v. Danny Pals. Het parochiekoor uit Ulicoten vervolgde daarna met o.a. ‘Wij bijeen’ van Frans Bullens. Als laatste koor trad Riel op o.l.v. Marjola Lishi met o.a. ‘Standing by’ en ‘Sing of peace’ van Sibelius.
Het slotwoord werd uitgesproken door de voorzitter van Rijen: Toon Koevoets, waarbij dank aan iedereen die dit concert mogelijk heeft gemaakt. Speciaal dank aan de vrijwilligers die de koffie/thee achter in de kerk spontaan mee wilden verzorgen en de parochie van de H. Geest voor het beschikbaar stellen van de parochiekerk in Rijen. Na enkele mededelingen van huishoudelijke aard klonk het slotlied en was er tijd om elkaar te ontmoeten en wat na te praten. We hebben genoten van de verschillende koren en diverse gezangen tijdens dit concert.
Namens koorkring Gilze, secr. Jacqueline van der Kaa.

Zangdag 2018

Volkszang: Durft u nog? En het koor dan?…

Zaterdag 24 februari 2018
Kerk van O.L. Vrouw van Altijddurende Bijstand
Roosendaal

Samen kunnen zingen is in de kerk een groot goed. Het gaat er in de liturgie immers om dat we niet alleen luisterend en kijkend aanwezig zijn, maar deelnemers worden. De gezamenlijke zang is bij uitstek een middel waarin geloof wordt beleefd en gemeenschap wordt gesticht. Dat veronderstelt dat tekst en muziek toegankelijk en van goede kwaliteit zijn. Wat dat betreft is er een grote keuze denkbaar.

Welke criteria hanteren we bij de keuze van het basisrepertoire, welke plaats geven we het in onze liturgie, hoe houden we het fris en levendig? Deze vragen zullen ons bezighouden tijdens de diocesane Zangdag op zaterdag 24 februari 2018, in de O.L.Vrouwe kerk aan de Kade in Roosendaal.

Docenten

Frans Bullens is als organist/dirigent werkzaam in de Laurentiuskerk te Dongen en de St. Jan de Doper (basiliek) te Oosterhout. Zijn composities uit de Antwoordpsalmen voor de zondagsliturgie genieten landelijke bekendheid.
Jan Schuurmans is als medewerker kerkmuziek werkzaam bij het bisdom Breda. In de Antoniuskathedraal vervult hij de functie van cantor en is hij dirigent van de Kathedrale Cantorij.
Han Akkermans is voorzitter van de Commissie voor Liturgische Muziek en pastoor van de Sint-Catharinaparochie in Oosterhout.

Programma

9.30 uur Ontvangst met koffie/thee
10.00 uur Opening en inleiding op het thema van de dag door Han Akkermans
10.15 uur Inzingen onder leiding van Jan Schuurmans
10.45 uur Het zingen van één- en meerstemmig basisrepertoire met zijn vele mogelijkheden en uitdagingen o.l.v. Frans Bullens en Jan Schuurmans met korte toelichtingen door Han Akkermans
12.00 uur Lunch
12.45 uur De mogelijkheden van het Gregoriaans als basisrepertoire. Twee- en driestemmig repertoire voor koren.
14.00 uur Afsluiting

Praktische informatie

Plaats:
Kerk van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand, Kade 23, 4703 GA Roosendaal

Organisatie:
Commissie voor Liturgische Muziek ‘Sint-Gregorius’ en het Sint-Franciscuscentrum, centrum voor geloofsverdieping en vorming van het bisdom Breda.

U kunt zich aanmelden door uw gegevens vóór 15 februari 2018 te mailen naar: opgave@sintfranciscuscentrum.nl (onder vermelding van uw stemsoort) of telefonisch 076 – 52 23 444 (tussen 8.30 – 12.30 uur).

De deelnemersbijdrage is slechts € 10,- per persoon. Hiervoor ontvangt u koffie en een bescheiden lunch.

U kunt dit bedrag storten op: NL 57 RABO 0315 9852 59 t.n.v. Bisdom van Breda, inzake Liturgische Muziek te Breda, met vermelding van ‘Zangdag 2018’.

Bij betaling voor meerdere deelnemers graag de namen van de deelnemers doorgeven aan: jam.van.loenhout428@gmail.com.

Dirigenten- en organistendag 2017

Het kan klinken als een uiting van bewondering: ‘Waar haalt-ie het toch vandaan…?’ Maar voor de jaarlijkse dirigenten- en organistendag van ons bisdom betekent het: waar haal je als organist of dirigent de kennis, de kunde, nieuw repertoire vandaan?

Met Lucie Hillen bekijken we de problemen bij de ouder wordende stem en waar de oudere koorleden een goede klank vandaan kunnen halen! Janno den Engelsman gaat met de organisten aan de slag om te zoeken naar de goede techniek van het orgelspelen en hij zal hen de weg wijzen naar passende muziek.
Ook Jan Schuurmans en Frans Bullens zetten ons op het spoor naar nieuwe muziek en helpen ons een verantwoorde selectie te maken: wat kan wel en wat kan niet.

Uiteraard wordt er ook weer flink gewerkt aan de techniek van het dirigeren én repeteren.

Kortom, een dirigenten- en organistendag die u niet mag missen: vanwege de kennis die u opdoet, vanwege de contacten met collega’s en zeker voor de inspiratie die u opdoet. Na deze dag kunt u er weer een jaar tegenaan! En uw koorleden en parochianen zullen zich afvragen: ‘Waar haalt-ie het vandaan?’

De gastdocenten

Lucie Hillen (mezzosopraan) studeerde hoofdvak zang aan de conservatoria van Tilburg, Maastricht en Amsterdam. Zij zingt repertoire dat reikt van oude tot moderne muziek. Lucie geeft les in haar privépraktijk te Breda en is gespecialiseerd in de basistechnieken voor de zang in het algemeen, in lichaamswerk en stemheling.

Janno den Engelsman studeerde orgel, klavecimbel en kerkmuziek aan het Utrechts Conservatorium. In
2007 behaalde hij het diploma ‘Master of Music’ aan de Nederlandse Beiaardschool in Amersfoort. Hij is organist-titularis van de Gertrudiskerk in Bergen op Zoom, stadsbeiaardier van Zierikzee en doceert orgel aan het Centrum voor de Kunsten in Bergen op Zoom.

Programma dirigenten- en organistendag

9.30 uur Ontvangst met koffie en thee
10.00 uur Opening
10.05 uur Centrale workshop door Lucie Hillen
11.00 uur Workshop voor dirigenten
door Frans Bullens, Jan Schuurmans en Lucie Hillen
Workshop voor organisten door Janno den Engelsman
12.15 uur Lunch
12.45 uur De kerkmuzikale prakijk in de Sint Norbertusparochie door Joseph Dekkers
13.15 uur Gezamenlijke afsluiting
14.00 uur Einde

Plaats

Kerk van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand
Kade 23
4703 GA Roosendaal

Organisatie

Commissie voor liturgische muziek ‘Sint-Gregorius’ en het Sint Franciscuscentrum, centrum voor geloofsverdieping en vorming van het bisdom van Breda.

Aanmelden

U kunt zich aanmelden door uw gegevens vóór 28 september 2017 te mailen naar: opgave@sintfranciscuscentrum.nl onder vermelding van uw stemsoort (i.v.m. het oefenkoor) en de keuze van de workshop (dirigent of organist) of telefonisch: T 076 – 52 23 444 (tussen 8.30 – 12.30 uur).
De deelnemersbijdrage is slechts €15 per persoon. Hiervoor ontvangt u koffie en een bescheiden lunch.
U kunt dit bedrag storten op:
NL 57 RABO 0315 9852 59 t.n.v. Bisdom van Breda, inzake Liturgische Muziek te Breda
met vermelding van ‘Dirigenten- en organistendag 2017’.
Bij betaling voor meerdere deelnemers graag de namen van de deelnemers doorgeven aan j.loenhout6@kpnplanet.nl

Hogerhuis: huis van ontmoeting

Misschien wordt het een jaarlijks terugkerende bijeenkomst: het ‘Hogerhuis’ dat op 17 november voor het eerst plaatsvond in het bisschopshuis in Breda. Zo’n twintig professionele kerkmusici uit het bisdom Breda ontmoetten hier elkaar en de bisschoppen Van den Hende en Liesen. Deze laatste is sinds kort bisschop-referent voor liturgie van de Nederlandse bisschoppenconferentie. Ook voorzitter Richard Bot van de Nederlandse Sint-Gregoriusvereniging was aanwezig evenals leden van de diocesane Commissie voor Liturgie.Lees verder