|
September 2009 |
|
|
|
|
Vooraf |
Komende maanden zullen twee koren, een gemengd koor uit Noord-Brabant en een mannenkoor uit Limburg, in onze parochie te gast zijn. U weet wel, koordagje-uit, weekendje weg, en dan in een van de parochies 'een mis doen’. Niets aan de hand, wij zijn gastvrij, zij zijn – hoop ik – goede gasten.
Voor de invulling van de viering wordt natuurlijk overleg gevoerd. Niet zo zeer over een Latijnse of Nederlandse mis, op zondag het liefst een Latijnse, maar wel over de overige liederen. En dan blijkt welk vlees er in de kuip is. De wisselende gregoriaanse gezangen zijn bij beide koren geen optie, de Nederlandse zangen liggen moeilijk. “Wij zingen liever motetten”, hoor je dan. Natuurlijk, een motet als openingszang, als tussenzang en als slotzang. Alle vernieuwing, alle vernieuwende inzichten zijn aan deze zangers, koorbestuurders en, vlak ze niet uit, koordirigenten voorbij gegaan. En laten wij nu, gastvrije parochie, toch heel graag een op zijn minst redelijk bekende openings- en slotzang willen zingen en een antwoordpsalm als tussenzang. “Antwoordpsalm? Nooit van gehoord!” We zijn eruit gekomen maar er was veel uitlegkunde voor nodig. Welke motetten gaan ze zingen? En jawel, quasi-byzantijnse zangen, de Ambrosiaanse Lofzang (Klinkt heel wat maar is, in de voorgenomen toonzetting, niet veel soeps!) en nog wat 'oude doos’-spullen. Ook muzikaal is er kennelijk bij veel koren na pakweg halverwege de vorige eeuw niet veel meer gebeurd. Een christenmens blijft hopen dus wellicht is de uitvoering van 'outstanding quality’. Sinds de jaren zeventig verschenen talloze bisdommelijke uitgaven over tal van onderwerpen, vaak geschreven in toegankelijke taal door ter zake deskundigen. Alleen het aantal uitgaven over de rol van de cantor of de muzikale vormgeving van de liturgie doet mijn boekenplank angstwekkend doorbuigen. Naast de uitgaven zijn er dan nog de tijdschriften, studiedagen en de cursussen. En nog zijn er die vragen: 'Wat is een cantor?’, 'Huh, antwoordpsalm?’ en 'Oh, ik wist niet dat André Hazes geen kerkliederen heeft geschreven?’. Over liturgie, over echt (zang met adem) en nep (zang uit blik, van het schijfje), dat ligt nog veel moeilijker. Van treurigheid schiet ik in de schaterlach. Moedig voorwaarts!
|
|
|
|
|
September 2009 |
|
| Inhoudsopgave |
| Vooraf |
| De antwoordpsalm |
| Het ordinarium |
| Koorkring... |
| Convenant Aanpak... |
| Toonkamer |